Niet iedere boom is stormbestendig
Ik zag vanochtend een filmpje dat
me aan het denken zette.
Twee mensen planten tegelijkertijd
een boompje.
Dezelfde grond, hetzelfde weer, dezelfde omstandigheden.
Alleen de
verzorging verschilt.
De ene boom krijgt voortdurend
water.
Nooit dorst, nooit zoeken, nooit moeite hoeven doen.
De andere krijgt steeds net
genoeg. Die moet wat harder werken om aan water te komen.
Boven de grond groeien ze allebei
uit tot prachtige bomen.
Niks aan de hand zou je zeggen.
Alleen onder de grond gebeurt iets
heel anders.
De boom die altijd alles krijgt
aangereikt, ontwikkelt vooral wortels aan de oppervlakte.
Logisch ook. Waarom
zou je dieper graven als alles toch wel naar je toe komt?
De andere boom moet op zoek.
Dieper de grond in. Verder kijken.
Zijn wortels ontwikkelen zich tot een
uitgebreid netwerk, op zoek naar water dat niet direct voor het oprapen ligt.
En dan komt de storm.
Je raadt het al.
De boom met de
oppervlakkige wortels gaat tegen de vlakte.
De andere blijft staan.
En daar moest ik even over
nadenken.
Want verdorie, wat lijken we soms
op die bomen.
We willen graag dat het leven een
beetje meewerkt.
Liefst zonder al te veel gedoe.
Een beetje geluk, een beetje
liefde,
een beetje waardering en als het even kan geen onverwachte stormen op woensdagmiddag.
We willen groeien, bloeien en
vooral lekker in ons vel zitten.
Maar wat als het leven niet
helemaal meewerkt?
Als je teleurgesteld wordt.
Als
iemand je laat vallen.
Als je plannen in duigen vallen.
Als je ineens opnieuw
moet beginnen terwijl je daar helemaal geen zin in hebt.
Dan kun je twee dingen doen.
Bij
de pakken neerzitten of op zoek gaan naar wat jou verder helpt.
En soms moet je daarvoor
behoorlijk diep graven.
Niet omdat ellende zo fantastisch
is.
Laten we alsjeblieft niet doen alsof iedere tegenslag een cadeautje is met
een strik eromheen.
Sommige dingen zijn gewoon ronduit klote.
Je kunt er wel iets
ontwikkelen wat je niet zomaar uit een boekje haalt.
Zelfkennis. Grenzen.
Veerkracht.
Vertrouwen in jezelf.
Het vermogen om na een flinke donderbui toch weer
overeind te krabbelen.
En nee, dat zie je niet altijd aan
de buitenkant.
Sommige mensen hebben prachtige
wortels ontwikkeld,
maar staan ondertussen gewoon met een grote glimlach hun
boodschappen af te rekenen bij de kassa.
Je weet namelijk niet welke storm
iemand al achter de rug heeft.
En is dit misschien ook meteen een
mooie reminder om niet te snel te oordelen.
Niet over een ander, en ook niet
over jezelf.
Want als je momenteel het gevoel
hebt dat je weinig bereikt,
dat je stilstaat of dat je leven even niet zo
lekker groeit en bloeit,
betekent dat niet dat er niets gebeurt.
Je bent onder de oppervlakte
keihard aan het werk.
Wortels aan het ontwikkelen.
Dieper aan het graven.
Op zoek naar jouw eigen grondwater.
En weet je?
Je hoeft niet altijd
de grootste boom van het bos te zijn.
Je hoeft niet altijd te presteren, te
bewijzen of boven iedereen uit te steken.
Maar een beetje stevig geworteld
zijn, is best handig.
Zeker als het leven weer eens
besluit om met windkracht tien door je persoonlijke voortuin te razen.
Dus laat je niet gek maken door
bomen die sneller groeien,
hoger staan of er aan de buitenkant mooier uitzien.
Je weet niet hoe diep hun wortels
zitten.
En vergeet vooral niet:
Je hoeft niet uit iedere storm
ongeschonden te komen.
Als je maar niet vergeet dat je wortels hebt.
Joe Kim 🌳
Glitters op de rafelrand.
Want
groeien gaat niet altijd over rozen.
Soms gaat het gewoon overleven, een beetje
graven en daarna weer verder. ❤️

Reacties
Een reactie posten