Niet iedere boom is stormbestendig

 


Ik zag vanochtend een filmpje dat me aan het denken zette.
Twee mensen planten tegelijkertijd een boompje.
Dezelfde grond, hetzelfde weer, dezelfde omstandigheden.
Alleen de verzorging verschilt.
De ene boom krijgt voortdurend water.
Nooit dorst, nooit zoeken, nooit moeite hoeven doen.
De andere krijgt steeds net genoeg. Die moet wat harder werken om aan water te komen.
Boven de grond groeien ze allebei uit tot prachtige bomen.
Niks aan de hand zou je zeggen.
Alleen onder de grond gebeurt iets heel anders.

De boom die altijd alles krijgt aangereikt, ontwikkelt vooral wortels aan de oppervlakte.
Logisch ook. Waarom zou je dieper graven als alles toch wel naar je toe komt?
De andere boom moet op zoek. Dieper de grond in. Verder kijken.
Zijn wortels ontwikkelen zich tot een uitgebreid netwerk, op zoek naar water dat niet direct voor het oprapen ligt.
En dan komt de storm.

Je raadt het al.
De boom met de oppervlakkige wortels gaat tegen de vlakte.
De andere blijft staan.
En daar moest ik even over nadenken.
Want verdorie, wat lijken we soms op die bomen.
We willen graag dat het leven een beetje meewerkt.
Liefst zonder al te veel gedoe.
Een beetje geluk, een beetje liefde,
een beetje waardering en als het even kan geen onverwachte stormen op woensdagmiddag.

We willen groeien, bloeien en vooral lekker in ons vel zitten.
Maar wat als het leven niet helemaal meewerkt?
Als je teleurgesteld wordt.
Als iemand je laat vallen.
Als je plannen in duigen vallen.
Als je ineens opnieuw moet beginnen terwijl je daar helemaal geen zin in hebt.
Dan kun je twee dingen doen.
Bij de pakken neerzitten of op zoek gaan naar wat jou verder helpt.

En soms moet je daarvoor behoorlijk diep graven.
Niet omdat ellende zo fantastisch is.
Laten we alsjeblieft niet doen alsof iedere tegenslag een cadeautje is met een strik eromheen.
Sommige dingen zijn gewoon ronduit klote.
Je kunt er wel iets ontwikkelen wat je niet zomaar uit een boekje haalt.
Zelfkennis. Grenzen.
Veerkracht.
Vertrouwen in jezelf.
Het vermogen om na een flinke donderbui toch weer overeind te krabbelen.

En nee, dat zie je niet altijd aan de buitenkant.
Sommige mensen hebben prachtige wortels ontwikkeld,
maar staan ondertussen gewoon met een grote glimlach hun boodschappen af te rekenen bij de kassa.
Je weet namelijk niet welke storm iemand al achter de rug heeft.
En is dit misschien ook meteen een mooie reminder om niet te snel te oordelen.
Niet over een ander, en ook niet over jezelf.

Want als je momenteel het gevoel hebt dat je weinig bereikt,
dat je stilstaat of dat je leven even niet zo lekker groeit en bloeit,
betekent dat niet dat er niets gebeurt.
Je bent onder de oppervlakte keihard aan het werk.
Wortels aan het ontwikkelen.
Dieper aan het graven.
Op zoek naar jouw eigen grondwater.

En weet je?
Je hoeft niet altijd de grootste boom van het bos te zijn.
Je hoeft niet altijd te presteren, te bewijzen of boven iedereen uit te steken.
Maar een beetje stevig geworteld zijn, is best handig.
Zeker als het leven weer eens besluit om met windkracht tien door je persoonlijke voortuin te razen.

Dus laat je niet gek maken door bomen die sneller groeien,
hoger staan of er aan de buitenkant mooier uitzien.
Je weet niet hoe diep hun wortels zitten.
En vergeet vooral niet:
Je hoeft niet uit iedere storm ongeschonden te komen.
Als je maar niet vergeet dat je wortels hebt.

Joe Kim 🌳

  
Glitters op de rafelrand.
Want groeien gaat niet altijd over rozen.
Soms gaat het gewoon overleven, een beetje graven en daarna weer verder. ❤️

 

 

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Huishouden van Jan Steen

Glitters op de rafelrand

Jaaaa duh, dat zie ik zelf ook wel!