Posts

Posts uit november, 2026 tonen

Ik ben niet Eigenwijs

Afbeelding
  Eigenwijs? Nee hoor. Ik ben gewoon niet op dezelfde wijze als jij. Nou, luister... Ik heb daar zo mijn eigen gedachten over. En die zijn toevallig niet altijd hetzelfde als die van een ander. Verrassend hè? 😉   Ik doe dingen graag op mijn eigen wijze. Niet omdat ik dwars wil liggen, niet omdat ik overal tegenin moet gaan en al helemaal niet omdat ik denk dat ik de wijsheid in pacht heb. Alhoewel... soms heb ik natuurlijk gewoon gelijk. Dat scheelt. Maar serieus. Waarom zou ik iets doen zoals het hoort, als ik ook kan ontdekken hoe het voor mij werkt? Neem nou die cadeaubon voor mijn praktijk. Een transparante pgn dinges moet het zijn. Tenminste dat heb ik mij laten vertellen. Met het juiste lettertype, mijn logo en precies de uitstraling die ik voor ogen heb. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou, blijkbaar moeilijk genoeg om er inmiddels een heel project van te maken. Dertig uur wachten, nog eens 24 uur geduld gevraagd te krijgen van m'n digitale 'vrienden'. Uiteindelijk d...

Pompons voor Muk en Nellie

Afbeelding
  Pompons voor Muk en Nellie Het klinkt als een gezellig kinderboek. Helaas is de werkelijkheid een stuk minder sprookjesachtig. Soms doet een verhaal gewoon pijn aan je hart. Soms kom je oproepen tegen die je niet zomaar voorbij kunt scrollen. Je leest een paar zinnen, ziet een lief snoetje en ineens voel je iets. Een brok in je keel, een steek in je hart en tegelijkertijd een enorme bewondering. Vandaag wil ik twee van die verhalen onder de aandacht brengen. Die van Muk en Nellie. En ja, Pompons voor Muk en Nellie klinkt misschien als de titel van een vrolijk voorleesboek. Zo eentje met twee schattige hoofdpersonen, een avontuur en een happy end. Was het maar zo. Want achter deze titel zitten twee meisjes, twee gezinnen en verhalen die allesbehalve een sprookje zijn. Verhalen die schuren. En niet een beetje. Dit is het grofste schuurpapier ever. Muk is vijf jaar en heeft Sanfilippo, een ernstige vorm van kinderdementie. Ze is zo’n lief, zacht en ondeugend meisje, met een st...

Taxibedrijf Buuf: instappen op eigen risico

Afbeelding
Soms heb je van die ochtenden waarop je nog voordat je goed en wel wakker bent al een verhaal rijker bent. Vanmorgen mocht ik mijn buurjongen naar school brengen, omdat zijn mama even niet kon autorijden. Hartstikke gezellig natuurlijk! En met ons tweeën is er altijd wel ruimte voor een beetje humor. Het begon al onderweg. Deze buuf reed verkeerd, waardoor we waarschijnlijk iets later op school zouden aankomen dan gepland. (Het was vooral druk op de weg, ter verdediging voor mezelf..) "Maar dan moet ik nablijven!" zei hij. Nou, daar had ik natuurlijk wel een oplossing voor. "Geef mij maar de schuld! En als de juf vindt dat je moet nablijven, moet ze mij maar bellen. Dan kom ik gewoon voor jou na blijven!" Je begrijpt, dat vond hij hilarisch. En beloofd is beloofd, hè juf. Ik ben bereikbaar voor eventuele nablijfdiensten.   Eenmaal bij school aangekomen, gingen we op zoek naar een parkeerplek. Ik stelde voor om bij de Kiss & Ride te gaan staan. Maar toen onts...

Oeps. Hallo, schaduwkant

Afbeelding
  Me myself en mijn schaduwkant   Laten we het eens over groei hebben. Niet over die heerlijke Instagram-groei waarbij je met een kop thee, een dekentje en een inspirerende quote op de bank zit en besluit dat je vanaf morgen écht voor jezelf gaat kiezen. Nee. Ik bedoel de groei die schuurt. Die ongemakkelijk voelt. Die je liever nog even uitstelt tot een moment waarop je er mentaal, emotioneel en bij voorkeur ook financieel helemaal klaar voor bent. Je weet wel. Dat moment dat waarschijnlijk nooit komt. Want hoe vaak zeggen we niet dat we rust nodig hebben, terwijl we eigenlijk bang zijn voor wat er gebeurt als we in beweging komen? Hoe vaak noemen we iets zelfbescherming, terwijl het misschien gewoon vermijding is? En hoe vaak houden we mensen op afstand omdat we onze grenzen bewaken, terwijl we diep vanbinnen bang zijn om écht gezien te worden? Oeps. Hallo, schaduwkant!  Carl Jung had het over onze schaduwkant. Dat deel van onszelf waarin eigenschappen, gevoelen...

Niet iedere boom is stormbestendig

Afbeelding
  Ik zag vanochtend een filmpje dat me aan het denken zette. Twee mensen planten tegelijkertijd een boompje. Dezelfde grond, hetzelfde weer, dezelfde omstandigheden. Alleen de verzorging verschilt. De ene boom krijgt voortdurend water. Nooit dorst, nooit zoeken, nooit moeite hoeven doen. De andere krijgt steeds net genoeg. Die moet wat harder werken om aan water te komen. Boven de grond groeien ze allebei uit tot prachtige bomen. Niks aan de hand zou je zeggen. Alleen onder de grond gebeurt iets heel anders. De boom die altijd alles krijgt aangereikt, ontwikkelt vooral wortels aan de oppervlakte. Logisch ook. Waarom zou je dieper graven als alles toch wel naar je toe komt? De andere boom moet op zoek. Dieper de grond in. Verder kijken. Zijn wortels ontwikkelen zich tot een uitgebreid netwerk, op zoek naar water dat niet direct voor het oprapen ligt. En dan komt de storm. Je raadt het al. De boom met de oppervlakkige wortels gaat tegen de vlakte. De andere blijft staan. En daa...

Ik wil niet geduwd worden. Ik wil springen!

Afbeelding
  Foto: Samen met mijn paardenvrienden Darwin, Ciska, Aziero  mijn speelveld vergroten. (Stuart trok zijn eigen plan en wilde niet op de foto)   Soms word je niet gevraagd of je zin hebt in een nieuwe richting. Soms word je gewoon een zetje gegeven. Of zeg maar gerust, een flinke duw. En daar sta je dan. Een beetje verdwaasd om je heen te kijken. Met de nodige vraagtekens boven je hoofd en ergens ook een irritante dosis frustratie. Waarom gebeurt dit? Waarom overkomt mij dit? Waarom nu? En vooral, had dit niet gewoon even anders gekund? We kunnen daar vervolgens uren, dagen of zelfs maanden mee bezig zijn. Uitpluizen waarom iets is gebeurd, zoeken naar verklaringen, proberen onze motivatie terug te vinden en onszelf afvragen hoe we in hemelsnaam weer enthousiast moeten worden over iets waar we helemaal niet om gevraagd hebben. Maar wat als we die energie eens ergens anders in steken? Wat als je niet blijft kijken naar de plek waar je vandaan geduwd bent, maar eens om ...