Ik wil niet geduwd worden. Ik wil springen!
Foto: Samen met mijn paardenvrienden Darwin, Ciska, Aziero mijn speelveld vergroten.
(Stuart trok zijn eigen plan en wilde niet op de foto)
Soms word je niet gevraagd of je
zin hebt in een nieuwe richting.
Soms word je gewoon een zetje gegeven.
Of zeg
maar gerust, een flinke duw.
En daar sta je dan.
Een beetje
verdwaasd om je heen te kijken.
Met de nodige vraagtekens boven je hoofd en
ergens ook een irritante dosis frustratie.
Waarom gebeurt dit?
Waarom overkomt mij dit?
Waarom nu?
En vooral, had dit niet gewoon
even anders gekund?
We kunnen daar vervolgens uren,
dagen of zelfs maanden mee bezig zijn.
Uitpluizen waarom iets is gebeurd,
zoeken naar verklaringen,
proberen onze motivatie terug te vinden
en onszelf
afvragen hoe we in hemelsnaam weer enthousiast moeten worden over iets waar we
helemaal niet om gevraagd hebben.
Maar wat als we die energie eens
ergens anders in steken?
Wat als je niet blijft kijken naar
de plek waar je vandaan geduwd bent, maar eens om je heen kijkt naar de
mogelijkheden die daardoor ontstaan?
Want wellicht ligt daar wel iets
nieuws.
Iets wat je eerder niet zag.
Iets waar je zelf nog niet aan
gedacht had.
Een andere richting, een nieuw
doel of een kans die zich anders misschien nooit had aangediend.
Niet langer, waarom gebeurt dit
mij?
Maar, wat brengt dit mij?
En nee, ik bedoel daarmee niet dat
je overal een roze glitterstrik omheen moet knopen.
Sommige dingen zijn gewoon
ontzettend klote.
Punt.
Je hoeft niet overal onmiddellijk een les uit te halen
of dankbaar voor te zijn.
Alleen op een gegeven moment mag
je jezelf wel de vraag stellen, wat ga ik hier eigenlijk mee doen?Wat als dit niet alleen iets is
wat mij overkomt, maar ook iets waar ik zelf weer richting aan mag geven?
Afgelopen week was...laten we
zeggen: kut speciaal.
Ik ging diep.
Had behoorlijk last
van mezelf.
Mijn hoofd, mijn lijf, mijn gedachten en alles wat daar gezellig
door elkaar heen liep.
Niet bepaald een feestje met slingers en confetti.
Eerlijk is eerlijk, ik ben er nog
niet helemaal.
Wel merk ik iets veranderen.
Er
komt weer ruimte.
Ruimte om vooruit te kijken, om ideeën toe te laten en om
weer zin te krijgen in nieuwe plannen.
En daar heb ik zin in!
Ik ben er klaar voor om mijn
speelveld weer in te stappen.
Niet omdat alles ineens opgelost is.
Niet omdat
ik mezelf met een flinke peptalk weer op de rails heb gezet.
Maar omdat ik voel
dat er iets nieuws mag ontstaan.
Ik wil niet langer alleen maar
reageren op wat er gebeurt.
Ik wil weer creëren.
Van geduwd worden naar zelf
springen!
En dat brengt me bij iets waar ik
achter de schermen al een tijdje mee bezig ben.
Ik wil datgene wat mij de
afgelopen periode heeft afgeremd, omzetten in iets nieuws.
Iets wat niet alleen
bij mij past, maar ook bij mijn praktijk.
Want één ding weet ik inmiddels
zeker,
ons lichaam heeft soms iets heel anders nodig dan nóg meer nadenken,
nóg
meer begrijpen of nóg harder proberen.
Ons zenuwstelsel speelt daarin een
belangrijke rol.
Hoe veilig voelen we ons?
Hoeveel spanning dragen we met ons
mee?
Wat heeft ons lichaam nodig om weer ruimte te ervaren?
Ik ga daar verder mee aan de slag.
Met lichaamsgericht werken, kennis over het zenuwstelsel en de inzet van de
Biotensor.
Niet om je te vertellen wat je moet doen,
maar om samen te
onderzoeken wat jouw lichaam nodig heeft en welke mogelijkheden er zijn.
Geen grote groepen.
Geen
workshops.
Geen ingewikkelde programma's waarbij je jezelf weer van alles moet
opleggen.
Wel één-op-één aandacht.
Warmte.
Veiligheid.
Ruimte om te voelen, te ontdekken en jezelf weer een beetje te
omarmen.
Daarover binnenkort meer!
Voor nu wil ik vooral dit
meegeven:
Je hoeft niet altijd te begrijpen
waarom een deur dichtgaat om te ontdekken welke deur er voor je opengaat.
Je hoeft niet meteen enthousiast
te zijn over een nieuwe richting.
Je hoeft ook niet te doen alsof het allemaal
fantastisch is.
En mag je op een
gegeven moment proberen te stoppen met kijken naar de duw in je rug
en ontdekken waar
je naartoe kunt springen.
Ik heb mijn schoenen alweer aan.
De glitters liggen klaar.
Tijd om te springen!
Joe Kim 💃

Reacties
Een reactie posten