Vlinders en een bad vol liefde
Twee uur rijden voor vlinders en een bad vol liefde
Ik werd meegenomen naar de
grootste vlindertuin van Nederland.
Een nachtje weg.
Met een verrassing.
De start was een beetje turbulent.
Daar zal ik nog een heel eigen schrijfsel aan wijden, maar voor nu houden we
het gezellig.
Want daarna werd het een superleuk nachtje weg.
Ruim twee uur rijden.
Maar dan heb
je ook wat.
Een grote hotelkamer.
Een groot
bed.
Een luxe badkamer met… ja hoor, een gigantisch bad.
Dat noem ik nou een verrassing!
Dus deze dame lag binnen een
kwartier na aankomst in een heerlijk schuimend bad.
Kaarsjes werden voor mij
aangestoken,
muziek op de boxjes aangezet en Kim was in haar element.
De relax modus ging aan!
Er werd heerlijk gegeten, hard gelachen,
spelletjes gespeeld waarbij ik de winnares was
en in dat grote bed werden heel wat uurtjes slaap
ingehaald.
Het feestje was de volgende
ochtend nog niet voorbij.
Opnieuw een warm bad.
Alleen waren
er deze keer geen kaarsjes,
maar kreeg ik ontbijt in… ja, je leest het goed… in
bad!
Kijk, daar kan ik dus prima aan
wennen.
Een absolute aanrader voor de
romantische druiven onder ons.
Daarna gingen we op pad naar de
vlinders.
Prachtige thema-tuinen,
bloemen in
de mooiste kleuren,
bijzondere planten, watertjes en bruggetjes.
Allemaal even
mooi.
Alleen...er waren niet zoveel vlinders als ik had gehoopt.
En ik wil echt niet ondankbaar
zijn.
Heus niet.
Maar als je ruim twee uur in de auto zit voor de grootste vlindertuin,
verwacht je toch een beetje dat je ter plekke
in een soort levende regenboog
van fladderende vleugels belandt.
Dat viel dus een tikkie tegen.
Sterker nog,
op een halfuurtje
rijden van huis was ik waarschijnlijk meer in de zevende vlinderhemel geweest.
Maar goed.
De vele kleuren maakten
een hoop goed.
Net als het bad.
Het grote bed.
Het heerlijke slapen.
En natuurlijk het gezelschap.
Want laten we eerlijk zijn, met leuk gezelschap wil ik best twee uur enkele reis rijden.
Zelfs als er onderweg wat hobbels
zijn,
files zijn en er minder vlinders blijken te zijn dan verwacht.
Zolang er maar genoeg liefde in de
auto zit.
Ook gaf het mij tijd om te mijmeren over de vlinder.
Vlinders zijn voor mij meer dan
alleen mooie, kleurrijke fladderaars.
Soms is een vlinder een klein
teken van iemand die je moet missen.
Een dierbare die even voorbij komt
fladderen en je eraan herinnert dat liefde niet verdwijnt wanneer iemand er
niet meer is.
Alsof er heel even iemand met je meevliegt.
Een klein moment dat
je raakt, precies op het juiste moment.
Daarnaast raken vlinders mij ook,
omdat hun verhaal ergens lijkt op dat van mij.
Want voordat je een vlinder wordt,
ben je eerst een rups.
En dat gaat niet vanzelf.
Er moet gewerkt worden,
gekropen, doorgezet en gegroeid.
En soms komt er een moment waarop je je moet
terugtrekken in je eigen cocon.
Even weg van de wereld.
Om uit te rusten, te
herstellen
en opnieuw te ontdekken wie je bent.
Van buitenaf lijkt er misschien
weinig te gebeuren, terwijl er vanbinnen van alles verandert.
Totdat het moment komt waarop je
je vleugels uitslaat.
Niet omdat alles ineens gemakkelijk is,
maar omdat je
hebt geleerd dat je sterker bent dan je dacht.
Dat je niet gemaakt bent om voor
altijd in je cocon te blijven zitten.
Dat je mag uitvliegen, je eigen richting
kiezen en vrij fladderen.
Op jouw manier.
In jouw tempo.
En
vooral met jouw veerkracht en op jouw voorwaarden.
En zo werd een nachtje weg, met
een heerlijk bad,
met een fijn gezelschap en prachtige tuinen vol
kleuren,
ongemerkt ook een klein moment van stilstaan bij mijn eigen reis.
Never underestimate a woman who loves butterflies!
Want je weet nooit hoeveel ze
heeft moeten doorstaan
om uiteindelijk haar eigen vleugels uit te slaan.
Joe Kim

Reacties
Een reactie posten