Jij vraagt, ik schrijf!

 


Over 100 blogs, een tweede boek en waarom mijn leven één grote inspiratiebron is 

Laatst kreeg ik een compliment waar mijn schrijvershart toch wel een klein sprongetje van maakte.
Iemand zei dat mijn blogs zo leuk zijn om te lezen. Dat er vaak herkenning in zit. Dat de humor ervoor zorgt dat er regelmatig hardop gelachen wordt.
Hardop.
Kijk. Daar doe je het voor.
Niet voor een keurige glimlach achter een scherm. Niet voor een beleefd “wat mooi geschreven”.
Nee.
Ik wil dat iemand ergens op de bank zit, mijn blog leest, ineens begint te lachen en dat de rest van het gezin denkt: Wat heeft Kim nu weer gedaan?

En toen kwam de vraag;
“Zou je niet gewoon een tweede boek van je blogs moeten maken?”
Nou.
Dat idee was blijkbaar niet heel moeilijk om bij mij naar binnen te krijgen.
Want voor ik het wist hadden we een deal.
Bij 100 gepubliceerde blogs komt er een tweede boek.
Ja hoor.
Alsof één boek schrijven nog niet genoeg was. 😅

Mijn eerste boek kwam voort uit een behoorlijk intens leven.
Mijn tweede boek gaat waarschijnlijk gewoon over de dagelijkse chaos die daarna overbleef.
Liefde. Kinderen.
Ouder worden. Werk.
Mijn praktijk. Mijn eigenwijze hoofd.
Mijn soms nog eigenwijzere gevoel.
De dingen die ik probeer te begrijpen en vervolgens vooral nog ingewikkelder maak.
Gesprekken waarvan ik achteraf denk, had ik hier nou echt zo lang over nagedacht?
En natuurlijk mijn talent om van een ogenschijnlijk gewone dinsdagmiddag een compleet levensvraagstuk te maken.
Ik kan er blijkbaar niet zoveel aan doen.
Mijn schrijversbrein staat gewoon altijd AAN.
Ik kan ergens middenin zitten en denken,
Oei…dit doet pijn.
En drie seconden later, maar dit is wel een goeie blog.
Niet altijd even handig voor mijn omgeving...
(daarom publiceer ik ook niet alles, respect en vertrouwen staan bij mij heel hoog)

Waar haal je al die onderwerpen vandaan?
Dat is dus het leuke.
Ik zoek ze eigenlijk niet.
Ze vinden míj.
Ik schrijf over wat ik meemaak, waar ik tegenaan loop, wat ik hoor, wat me raakt, wat me irriteert, waar ik om moet lachen en soms over dingen waarvan ik achteraf denk, “Kim… moest dit nou echt?”
Ja.
Waarschijnlijk wel.
Mijn leven is een bron van schrijfmateriaal.
En blijkbaar vinden jullie het ook nog leuk om mee te lezen.
Waarvoor mijn oprechte dank!! 🙏

Ook krijg ik wel eens de vraag, “Heb je geen onderwerpen nodig?”
En eigenlijk vind ik dat een ontzettend leuk idee.
Dus vooruit.
Ik gooi de deur open. 
Jij vraagt. Ik schrijf.

Heb jij een vraag waarvan je denkt, ik ben benieuwd hoe Kim hiernaar kijkt.
Heb je een onderwerp waar je zelf mee worstelt?
Een dilemma?
Een irritatie?
Een levensvraag?
Een relatievraag?
Iets over ouder worden waarvan je vindt dat niemand je daar ooit fatsoenlijk op heeft voorbereid?
Iets waarvan je denkt, hier zou Kim ongetwijfeld een veel te uitgesproken mening over hebben.
Stuur het maar.
Je mag ook gewoon een titel sturen.
Of één zin.
Of een onderwerp waarvan je denkt, doe er maar wat mee.
Ik zie wel wat mijn schrijversbrein ervan maakt.
En nee, ik beloof niet dat je een keurig antwoord krijgt.
Ik beloof mezelf kennende eerder,
- een beetje herkenning,
- een flinke dosis zelfspot,
- een paar rafelrandjes,
- misschien een ongemakkelijke waarheid
- en hier en daar een opmerking waarvan je denkt: “Kim… echt?”
Ja. Echt.
Want dat is precies hoe ik schrijf.
Niet vanuit het perfecte leven.
Want laten we eerlijk zijn...dat leven heb ik ergens gemist.
Ik schrijf vanuit het echte leven.
Met vallen en opstaan.
Met liefde en gedoe.
Met twijfels en overtuigingen.
Met humor als reddingsboei.

Dus kom maar op.
Voer mijn schrijversbrein.
Stuur me jouw vraag, onderwerp, dilemma of briljante titel.
Misschien schrijf ik er een blog over.
Misschien herken je jezelf erin.
Misschien denk je na het lezen, Godzijdank, ik ben dus niet de enige.
En misschien staat jouw onderwerp straks wel ergens tussen blog nummer 73 en 94.
En als we dan uiteindelijk bij nummer 100 zijn...
Dan hebben we blijkbaar een tweede boek.
En daar kunnen jullie me dan mooi aan houden. 

Tot die tijd, jullie leveren de onderwerpen.
Ik lever de woorden.
En samen zorgen we voor nog wat extra glitters op de rafelrand. ✨

Joe Kim 💃

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Huishouden van Jan Steen

Glitters op de rafelrand

Jaaaa duh, dat zie ik zelf ook wel!